renjerot.web-log.nl

Mist

Even dacht ik gisteren dat ik toch beter op de zondag zou kunnen gaan lopen maar vandaag bleek het weer niet veel beter te zijn dan zaterdag. Het was vies, klam, vochtig, zuur weer. Erg mistig, in de polder niet meer dan een dikke 100 meter zicht.

Ongezond weer terwijl er toch al een verkoudheid op de loer lijkt te liggen. Maar ja, als je echt excuses wilt zoeken vind je ze altijd dus gisterenmiddag ben ik toch maar begonnen aan de 22 km. Gezien de mist had het niet veel zin om een mooie route uit te zoeken, er was immers toch niets te zien dus het werd om te beginnen een rondje van 6 km langs Nisse, dan langs huis (om wat te drinken) en door voor een rondje Goes van 10 km. Weer langs huis om nog wat te drinken en afsluitend weer het rondje van 6 km langs Nisse. Het drinken ging snel, ik wilde niet opwarmen binnen met de koude mistige atmosfeer buiten.
De 22 km zijn gelopen, daarbij konden de spreekwoordelijke vingers niet in neus, zo gemakkelijk ging het niet. Anderzijds heb ik mezelf ook geen geweld aangedaan maar bewust rustig gelopen en het schema maar gelaten voor wat het was...dat zag ik wel als ik thuis zou komen. De laatste kilometers begon mijn knie wat vervelend te doen, een al jaren slepend en soms weer opduikend euvel. Met alle aandacht voor mijn heup de laatste maanden, was die knie waarschijnlijk jaloers. Dus nog wat tempo eruit en de km's volgemaakt. Totale tijd was 2u17' (schema had 2u15' opgegeven), de hartslag was "verontrustend" laag met een gemiddelde van 139. 3 keer gelopen deze week, totaal 40 km en de komende week wordt het een stukje minder.

Twee korte loopjes maar en verder energie sparen voor volgende week zondag in Schoorl. Het mooie startnummer viel deze dagen in de brievenbus en ik vermoed dat ze met dit nummer een voorschot hebben genomen op mijn eindtijd in seconden :)

Zaterdag dus op weg naar het idyllische verblijf in het DBH in Schoorl, 's avonds is de pastamaaltijd gepland bij het Ropa-team en daar zullen beslist talloze wegloggers opduiken. Zondag dan zonder enig plan en met als enig doel lekker te lopen van start voor de 21,1 km.

Voor alle duidelijkheid...

Vroeger was er een bedrijf, een fabriek met een afdeling productie, een magazijn en expeditie. Je had ook een afdeling kwaliteitscontrole natuurlijk. Op kantoor had je een verkoopafdeling, de directie met een staf, de afdeling inkoop en ook een boekhouding. Debiteurenadministratie en personeelszaken. Allemaal met hun eigen hoofd van de afdeling. Soms zelfs een eigen automatiseringsafdeling. Vaak werd de verkoop gedaan door vertegenwoordigers of een telefonische verkoopafdeling. Mensen die meerdere dingen tegelijk konden werden duizendpoten genoemd, veelzijdig bezig zijn. De verkoop werkte vaak met een klanteninformatiesysteem. Artikelbeheer hield zich bezig met assortimentsanalyses en de afdeling marketing (is daarvoor geen Nederlands woord?) deed marktonderzoek.

Tegenwoordig heb je een company, of een production unit. Compleet met een afdeling operations waarbij vaak ook het warehouse en de distribution als logistics horen. Natuurlijk hoort daar een afdeling quality control/assurance bij. Het kantoor wordt nu gevormd door een sales department, de board met een management team, een afdeling purchase en zelfs een afdeling controlling. Credit control en een heus human recources department horen er ook nog bij. Het hoofd van de afdeling is vervangen door een manager. Sommige bedrijven hebben hun eigen ICT-department. De sales wordt ondersteund (gesupport) door sales reps en de afdeling tele-sales. Als je nu meerdere dingen tegelijk doet, heet dat multitasken. Klanteninformatiesystemen zijn "uit", die heten nu CRM's oftewel customer relationships management. Er zijn product managers om het assortiment te begeleiden en de afdeling marketing doet research naar market opportunities.

Soms krijg je de indruk dat de vooruitgang in technologie en bedrijfsvoering beter werkt als het gepaard gaat met een taalverarming. Wie kan me één deugdelijk reden geven waarom onze eigen taal niet goed is?
Het wachten is nu op het tijdstip waarop de telefoniste wordt omgedoopt in een "call girl".

Gisteren heb ik mezelf maar weer eens gechallenced met een interval. De target was om 200/400/600/800/1000/800/600/400/200 meter te lopen in 5'15"/km met afwisselend 100 en 200 meter rustig lopen ertussen. Hoewel de pace voor mij de limit was, kon ik toch de target halen. Weliswaar met een BPM van 156 gemiddeld. De warming-up en coolling-down maakten er 8,5 km van in 48'20" en dat betekende een speed van 5'40"/km gemiddeld. One training van deze week down, 2 more to go.

Cheers, take care!

Zaterdag ipv zondag

De keuze om de lange duurloop op een andere dag te lopen pakte wel wat beter uit. Hoewel gisterenochtend alles weer onder de sneeuw lag, had na de middag de zon het meeste weer verwijderd en met 3 graden, niet veel wind en zon was het heerlijk weer om te lopen.

De afstand in het schema stond op 20 km. Sinds Terschelling begin november was er niet meer zo'n afstand gelopen.
Van huis ging het eerst een rondje via Goes en om het mezelf ook mentaal niet te gemakkelijk te maken ben ik na die eerste 12 kilometer weer op huis aangegaan om even te tanken. Altijd een "uitdaging" om dan weer vanuit de warmte thuis waar de koffiekan verleidelijk knipoogt en je toch al gelopen hebt, weer verder te gaan. Maar zo was het gepland en zo moest het ook gebeuren, dus na een paar minuten weer op pad, richting 's Gravenpolder waar het zaterdags een stuk drukker is op straat dan zondags. Nog een rondje van 8 kilometer dus, langs de Zwaakse Weel waar geen ijs te bekennen was.

Als het echt serieus gevroren heeft kan je daar prima schaatsen, alhoewel het er knap diep is. Restanten sneeuw lagen er nog wel, vooral op de plaatsen waar de zon nog niet was gekomen. Dat leverde op de laatste 3 kilometer weer wat voorzichtige schuifelpraktijken op. In dit geval midden op de weg omdat daar de troep nog niet vastgereden was.

En zo gebeurde het dat er bij thuiskomst 20,2 km op de teller stond en ik kan niet anders zeggen dan dat het gevoelsmatig een stuk lekkerder ging dan de vorige 3 weken op de zondagochtend. Het zal niet alleen het tijdstip zijn (hoop ik, Schoorl is immers ook op de zondagochtend) maar ook weer wat gewenning. Qua tijd was het natuurlijk allemaal niets bijzonders, ik had Garmin wel mee maar heb me er onderweg niet mee bezig gehouden. Geen doeltempo aangehouden, gewoon gelopen zoals ik me lekker voelde. De totale tijd was 2u07' en de gemiddelde hartslag (144) bijna 10 slagen onder de gemiddelde hartslag van vorige week.

Het zou dus wel moeten lukken om over 2 weken in Schoorl de 21,1 km voor sluitingstijd af te werken :) De komende week nog een rustige interval, een snelle interval en volgend week nog een 22 km. Dan de week voor Schoorl heel rustig aan met maar 2 korte langzame loopjes (en een kort uitstapje naar Duitsland voor het werk). En zo is de maand januari nu afgesloten met ruim 150 km en ondanks het voortdurende gemopper en geklaag op dit log ben ik er toch niet helemaal ontevreden mee, gezien de blessure en problemen in november en december.

Wetenschap

Deze week las ik HIER dat de mens in theorie zou kunnen hardlopen met een snelheid van 55 tot 65 km per uur. Jawel, de wetenschap heeft dat vastgesteld. Ik vermoed niet dat het proefondervindelijk is vastgesteld maar dat geeft niet.
"Wetenschap" is voor velen een toverwoord, als het zo is vastgesteld dan klopt het ook. Volgens mij is wetenschap niet meer dan een conclusie waarvoor het tot dusver nog te duur was om het tegendeel te bewijzen.

Stel je voor.... 55 tot 65 km per uur, dat betekent dat we in onze evolutie nog niet eens op de helft zijn. Nu wil ik dat graag geloven als het om de verstandelijke vermogens van veel mensen gaat, maar toch niet hierbij.
Je ziet het al gebeuren, afremmen bij het naderen van de bebouwde kom. Even "wandelen" als je een 30 km zone passeert en daarna vol gas fietsers, bromfietsers en bestuurders van die slome 40 km-karretjes voorbij scheurend. 100 meter voor de drankpost afremmen, anders ben je er voorbij, en haakse bochten zijn verleden tijd! Gegarandeerd dat je dan ook verplicht met een rugnummer zou moeten lopen omdat de local sheriff natuurlijk zijn camera ook op jou richt. Files zijn verleden tijd omdat velen dan rennend naar hun werk gaan en waarschijnlijk komt er een BPM-heffing op hardloopschoenen...of nog beter, we gaan rekeninglopen!
Maar ja, het is wetenschap dus het zal wel niet uitkomen. 55-65 km per uur...en ik zou als ongetalenteerde zwoeger met goede intenties toch best al wel tevreden zijn met zo'n 25 km per uur.

Die haalde ik overigens deze week in mijn interval niet. Het werden 8 km waarbij 6 x 800 meter (5'20"/km) op het programma stonden, afgewisseld met 200 meter rustig lopen. En voorafgegaan en afgesloten met langzaam opbouwend en afbouwend lopen. En dat alles duurde maar liefst 45'40" terwijl dat volgens de heren wetenschappers in theorie gewoon in zo'n 8 minuten had gekund. Geen wonder dat ik zo weinig tijd overhoud....*shame* *shame* Desalniettemin heb ik lekker gelopen! Hoe kan het ook anders, het was immers geen zondag :)

1.800.000 centimeter

Druilerig, 3 graden, weinig wind...kortom lekker weer om te lopen. 18 km moesten er vandaag aan geloven en met de vorige zondag nog vers in het geheugen liep ik niet over van vertrouwen in een gemakkelijke afloop. Graag had ik me daarmee vergist maar helaas, het werd weer een worsteling. Iets doe ik niet goed, of ik kies de dagen verkeerd (dinsdag en vrijdag ging het lekker)...in ieder geval ging het niet van het spreekwoordelijke leie dakje.
Ik vertrok net na 10 uur van huis, door de polder naar 's Heer Hendrikskinderen en daarna richting Goes om bij de sportschool even te "tanken". Zo hoefde ik niet met een bidon te lopen. 9 km zaten er daar op en het was al lang duidelijk dat het een karakterloopje was.
Een glas water van de aardige bardame en daarna naar Kloetinge en terug naar huis. Het werden 18 km precies (okay...10 meter extra) in 1u54'13". Volgens het schema had dat 1u52'30" moeten zijn maar de moeite waarmee ik loop verontrust me meer dan het kleine verschil in tijd.

Of ben ik gewoon te ongeduldig, is dat het? Het "gaatje" in de grafiek hiernaast staat voor de blessureperiode met daarna weer de langzame opbouw van kilometers. Januari zal weer ongeveer 150 km gaan opleveren wat aanzienlijk meer is dan december (65 km) en november (21 km). Aanvankelijk leek ik inderdaad verstandig en verklaarde plechtig te focussen op het opvoeren van de kilometers en me niet te druk te maken om het tempo. De kilometers zijn wel okay maar ja....dan wil je toch weer meer.

Uit het staatje hiernaast blijkt het langzaam stijgende aantal kilometers per week, en ook het gemiddelde tempo per km van die week. En tja, dat gaat dan toch weer een beetje sneller minder langzaam.

Is dan toch de conclusie dat ik te ongeduldig ben? Wil ik teveel in een te korte tijd? Waarschijnlijk wel. Maar misschien doe ik het de komende week toch anders. Een andere dag kiezen voor de lange duurloop, in de middag en niet 's morgens...je weet nooit. In ieder geval staan er volgend weekend 20 km op het schema en die zullen en moeten gelopen worden. Schoorl doemt al op aan de horizon en hoewel ik daar absoluut geen potten ga breken (poten hopelijk ook niet) wil ik die wel normaal uitlopen. Aldus...we worstelen verder, zoals Zeeuwen doen...en dan hopen dat we boven komen.